Liturgia




2024-06-19, Środa, Rok B, II, Dzień Powszedni albo wspomnienie Św. Romualda, opata
2 Krl 2, 1. 6-14
Ps 31 (30), 20. 21. 24 (R.: por. 25)
J 14, 23
Mt 6, 1-6. 16-18
2024-06-20, Czwartek, Rok B, II, XI Tydzień zwykły
Syr 48, 1-14
Ps 97 (96), 1-2. 3-4. 5-6. 7 (R.: por. 12a)
Rz 8, 15bc
Mt 6, 7-15
2024-06-21, Piątek, Rok B, II, Wspomnienie Św. Alojzego Gonzagi, zakonnika
2 Krl 11, 1-4. 9-18. 20a
Ps 132 (131), 11. 12. 13-14. 17-18 (R.: por. 13)
Mt 5, 3
Mt 6, 19-23

Aktualności

2024-06-14 - List Konferencji Episkopatu Polski

LIST KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI W SPRAWIE OCHRONY ŻYCIA

 

Umiłowani Siostry i Bracia!

 

 

Fragment Ewangelii św. Marka na dzisiejszą jedenastą niedzielę zwykłą, pozostawia nam przesłanie o królestwie Bożym, które Bóg „wsiewa” w ziemię ludzkiego serca. Teksty liturgiczne wyjaśniają, że jest to „królestwo prawdy i życia, królestwo świętości i łaski, królestwo sprawiedliwości, miłości i pokoju”. W przypowieści o ziarnku gorczycy dostrzegamy troskę Boga o życie ludzkie, o godne i właściwe warunki jego rozwoju i wzrostu, a wreszcie, o jego zbawienie. Bóg Wszechmogący jest Dawcą Życia, przez co jest obecny w poczęciu i życiu każdego człowieka. Życie nowej, unikalnej osoby ludzkiej, rozpoczyna się od poczęcia, czyli połączenia komórek matki i ojca. Od tego momentu każdy człowiek powinien mieć zapewnione pełne prawo do ochrony życia.

 

„Nie może istnieć prawdziwa demokracja, jeżeli nie uznaje się godności każdego człowieka i nie szanuje jego praw”- przypominał św. Jan Paweł II w encyklice Evangelium vitae (nr 101). Prawa każdego człowieka do życia chroni Powszechna Deklaracja Praw Człowieka, Karta Praw Podstawowych UE oraz Konstytucja RP i zapisy ustawowe. Jest to elementarna zasada wpisana w naturę człowieka, której nie wolno naruszać. „Należy zatem stwierdzić z całą mocą i jasnością, nawet w naszych czasach, że obrona rodzącego się życia jest ściśle związana z obroną jakiegokolwiek prawa człowieka. Zakłada ona przekonanie, że każda ludzka istota jest zawsze święta i nienaruszalna w jakiejkolwiek sytuacji i w każdej fazie swego rozwoju” (Deklaracja Dykasterii Nauki Wiary Dignitas infinita, 91).

 

Obecnie jesteśmy świadkami narastającej presji zmiany prawnej ochrony ludzkiego życia w kierunku legalizacji zabijania dziecka w łonie matki. Jest to bardzo niepokojące i niezwykle groźne, dla bezpieczeństwa publicznego. Każdy człowiek dobrej woli powinien się temu sprzeciwiać. Życie bowiem, jako wartość naczelna każdego człowieka i fundamentalny element dobra wspólnego, jest dobrem podstawowym, górującym nad indywidualną wolnością innych. Nikt więc, w imię osobistej wolności, nie ma prawa decydować o życiu drugiego człowieka.

 

„Kościół nie przestaje przypominać, że godność każdej istoty ludzkiej ma charakter istotowy i obowiązuje od poczęcia do naturalnej śmierci”(Dignitas infinita, 47). „Nie zabijaj” i „chroń ludzkie życie' – to podstawowe zasady, którymi powinien się kierować każdy człowiek prawego sumienia. Wbrew dość powszechnej narracji, nie są one wyrazem przekonań wynikających tylko z wiary chrześcijańskiej, ale płyną ze zrozumienia samej ludzkiej natury.

 

Wartym podkreślenia jest, jak wielkie znaczenie dla ochrony poczynającego się życia ma kochająca się rodzina, zbudowana na trwałym małżeństwie rodziców, stanowiąca „sanktuarium życia” oraz podstawową komórkę społeczną. „Tak więc mężczyzna i kobieta zjednoczeni w małżeństwie zostają włączeni w Boże dzieło: poprzez akt zrodzenia – dar Boży zostaje przyjęty i nowe życie otwiera się na przyszłość” (Evangelium vitae, 43). Tymczasem zabójstwo dziecka poczętego powoduje poważne cierpienie psychofizyczne i duchowe, prowadząc często do rozbicia rodziny.  

 

Wyrażamy wielki szacunek i uznanie dla matek, które z miłością służą życiu i chronią swoje dzieci nawet w najtrudniejszych sytuacjach. Świadczą one o tym, że radość, piękno i wielkość miłości macierzyńskiej wyrażają się w nieprzemijającej trosce o dobro dzieci niezależnie od okoliczności.

 

Zwracamy się także do ojców, których rolą jest ochrona rodziny, a zwłaszcza kobiet w stanie błogosławionym oraz ich dzieci. Wasze pełne miłości zaangażowanie na rzecz obrony najbardziej bezbronnych, potrzebujących szczególnego wsparcia, jest niezastąpione. Tym bardziej więc dzisiaj nie wolno wam dystansować się od zaangażowania w prawną ochronę ludzkiego  życia.

 

Zdarza się jednak, że brzemienna matka znajduje się w bardzo trudnej sytuacji i potrzebuje specjalistycznej pomocy. Kościół, organizacje pozarządowe i lokalne instytucje niosą ją prowadząc m.in. Domy Samotnej Matki czy Okna Życia, zapewniając wsparcie materialne, prawne i psychologiczne. Tej pomocy nie może nigdy zabraknąć również ze strony państwa. Wszyscy jesteśmy do niej zobowiązani.

 

Troska o życie wyraża się także przez to, że nie wolno zmuszać lekarzy, personelu medycznego i farmaceutów do angażowania się w proceder zabijania dzieci w okresie prenatalnym czy też osób starych i chorych. Takie działania łamią podstawowe prawo do zachowania klauzuli sumienia. 

 

Jako pasterze Kościoła katolickiego w Polsce, a jednocześnie obywatele naszego kraju, mamy prawo i obowiązek przypomnieć – zarówno wiernym Kościoła katolickiego, jak i wszystkim ludziom dobrej woli – że jesteśmy zobowiązani do szacunku wobec człowieka, zwłaszcza wobec najsłabszych i bezbronnych. Szczególna odpowiedzialność za ich życie spoczywa na tych, którym na mocy mandatu społecznego została powierzona troska o dobro wspólne.

 

Papież Franciszek zwrócił się ostatnio do nas Polaków: Niech Polska będzie ziemią, która chroni życie w każdym jego momencie, od chwili, gdy pojawia się w łonie matki, aż do jego naturalnego kresu. Nie zapominajcie, że nikt nie jest panem życia, czy to swojego, czy też innych. Z serca wam błogosławię!” (Franciszek, Słowa do Polaków w czasie audiencji ogólnej, 20 marca 2024 r.).

 

Dziękując każdemu, kto w różnych wymiarach życia osobistego i publicznego służy życiu i prawdzie, w Imię Chrystusa prosimy Was o wytrwałą i ofiarną obronę Ewangelii życia. Włączmy się wszyscy do wielkiej modlitwy w tej intencji, dziś zanoszonej za wstawiennictwem Świętej Bożej Rodzicielki Maryi, słowami św. Jana Pawła II (Evangelium vitae, 105)

 

O Maryjo, jutrzenko nowego świata, Matko żyjących, Tobie zawierzamy sprawę życia:

spójrz, o Matko, na niezliczone rzesze dzieci, którym nie pozwala się przyjść na świat,

ubogich, którzy zmagają się z trudnościami życia,

mężczyzn i kobiet — ofiary nieludzkiej przemocy,

starców i chorych zabitych przez obojętność albo fałszywą litość.

Spraw, aby wszyscy wierzący w Twojego Syna potrafili otwarcie i z miłością głosić

ludziom naszej epoki Ewangelię życia.

Wyjednaj im łaskę przyjęcia jej jako zawsze nowego daru,

radość wysławiania jej z wdzięcznością w całym życiu

oraz odwagę czynnego i wytrwałego świadczenia o niej,

aby mogli budować, wraz z wszystkimi ludźmi dobrej woli,

cywilizację prawdy i miłości na cześć i chwałę Boga Stwórcy, który miłuje życie.

 

Podpisali pasterze Kościoła katolickiego w Polsce obecni na 398. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski w Warszawie, w  dniu 10 czerwca 2024 r.


2024-06-14 - Stanowisko Konferencji Episkopatu Polski w sprawie zmian w organizacji lekcji religii

Stanowisko Konferencji Episkopatu Polski w sprawie zmian w organizacji lekcji religii w szkołach podejmowanych przez Ministerstwo Edukacji Narodowej

 

Nauczanie religii w polskiej szkole stanowi wielkie dobro dla dzisiejszego młodego człowieka, które wymaga wspólnej troski ze strony rodziny, Kościoła i państwa. Lekcja religii w szkołach publicznych ma miejsce w 23 krajach Europy i jej obecność jest traktowana jako standard systemów edukacyjnych. W Polsce lekcja religii, wyrzucona przez władze komunistyczne po II wojnie światowej, powróciła do szkół publicznych w 1990 roku, kiedy rozpoczęły się procesy demokratyzacji życia w naszej Ojczyźnie.

 

Wyrażamy sprzeciw wobec ostatnich decyzji Ministerstwa Edukacji Narodowej odnoszących się do organizacji lekcji religii w szkole.  Apelujemy o uwzględnienie woli rodziców, którzy w zdecydowanej większości posyłają swoje dzieci i młodzież na lekcje religii. W skali całego naszego kraju jest to prawie osiemdziesiąt procent rodziców. Oni mają prawo do lekcji religii na terenie szkoły publicznej, gdyż wynika to z podstawowych praw i wolności człowieka, zagwarantowanych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i Konkordacie między Stolicą Apostolską i Rzecząpospolitą Polską.

 

Przypominamy, że wszelkie zmiany odnośnie do organizacji lekcji religii w szkole publicznej winny dokonywać się zawsze zgodnie z obowiązującym prawem i w porozumieniu z Kościołami oraz związkami wyznaniowymi. W rozmowach podejmowanych z Ministerstwem Edukacji Narodowej konieczne jest wypracowanie wspólnego porozumienia wymaganego przez prawo. Porozumienie zakłada zawsze zgodę na wspólnie wypracowane stanowisko.

 

Zachęcamy wszystkich wiernych, aby podejmować działania ukazujące wartość lekcji religii w szkole. Szczególnie prosimy katolickich rodziców, aby odważnie zabierali głos w tej sprawie. Apelujemy także do mediów katolickich, ruchów i wspólnot religijnych, aby podejmowali podobne działania.

 

Należy zauważyć, że nauczanie religii katolickiej i innych wyznań wspiera wychowawczą rolę szkoły. Nauczanie religii w szkole stanowi integralną część wychowania człowieka w jego sferze intelektualnej, moralnej i duchowej. Treści przekazywane na lekcji religii uczą budowania relacji osobowych, wrażliwości serca, postawy braterstwa, wzajemnego szacunku i dialogu z przedstawicielami różnych nacji, religii i światopoglądów, kształtują postawy oparte na sprawiedliwości i solidarności społecznej, wskazują na wielką godność każdego człowieka, konieczność niesienia pomocy potrzebującym i dbanie o dobro wspólne. Wychowują do troski o stworzony świat i jego piękno. Lekcja religii wspiera rodzinę i szkołę w różnych kryzysach psychicznych doświadczanych przez uczniów, jest dla nich pomocą w przeciwdziałaniu przemocy, agresji i profilaktyce uzależnień.

 

Lekcja religii ma też bardzo ważne znaczenie kulturowe. Przekaz wiedzy na temat chrześcijaństwa jest konieczny do rozumienia europejskiej i polskiej kultury a także kultury wielu krajów na wszystkich kontynentach. Świadectwo ponad 1050-letniej tradycji chrześcijaństwa w Polsce pokazuje, jak wiara kształtowała nasze dzieje i pozwalała narodowi przetrwać najtragiczniejsze wydarzenia historii. Trzeba mówić o zbudowanych na wierze wielkich dziełach naszych rodaków, wieszczów i bohaterów, uczonych i świętych, ludzi nauki, kultury i sztuki.

 

Dziękujemy wszystkim nauczycielom religii za ich ofiarną i pełną poświęcenia pracę w szkole. Drodzy nauczyciele religii, chcemy Wam powiedzieć, że jesteśmy z Wami! Podzielamy Wasze troski i obawy. Nie zapominamy o Was w rozmowach z władzami państwowymi. Dziękujemy wszystkim osobom zaangażowanym w dzieło lekcji religii w szkole. Dziękujemy władzom oświatowym i dyrekcjom szkół, duszpasterzom, rodzicom i wszystkim, którzy podejmują odpowiedzialnie trud wychowania młodego pokolenia.

 

 

Podpisali pasterze Kościoła katolickiego w Polsce obecni na 398. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski.

  

Warszawa, 12 czerwca 2024 roku


2024-05-24 - Oświadczenie Dyrektorów Wydziałów Katechetycznych

„Stanowczy sprzeciw wobec działań MEN”
Oświadczenie Dyrektorów Wydziałów Katechetycznych

 

     Dyrektorzy Wydziałów Katechetycznych diecezji w Polsce obecni na konferencji pod kierownictwem Księdza Biskupa Wojciecha Osiala, Przewodniczącego Komisji Wychowania Katolickiego KEP, wyrażają stanowczy sprzeciw wobec działań Ministerstwa Edukacji Narodowej dotyczących szkolnych lekcji religii. Działania te układają się w pakiet zmian, które są jawną dyskryminacją dzieci i młodzieży uczestniczących w szkolnych lekcjach religii, ich rodziców oraz nauczycieli religii.

 

     Dyrektorzy podkreślają, że wszelkie zmiany winny dokonywać się zawsze zgodnie z obowiązującym prawem, na drodze wzajemnego dialogu i w porozumieniu z wszystkimi Kościołami i związkami wyznaniowymi. Konieczne jest zawsze wypracowanie porozumienia strony rządowej z władzami Kościoła i związków wyznaniowych. Wynika to z zapisów w Ustawie o systemie oświaty, Konstytucji RP oraz Konkordatu. Jedynie na drodze dialogu i współpracy można właściwie troszczyć się o rozwój młodych pokoleń Polek i Polaków.

 

  1. Formą nierówności i niesprawiedliwego traktowania uczniów i nauczycieli religii jest wprowadzana przez Ministerstwo możliwość zwiększania grup poprzez łączenie uczniów z różnych klas i poziomów edukacyjnych: do 25 osób w klasach I-III i do 30 osób w klasach IV-VIII szkół podstawowych oraz w szkołach ponadpodstawowych. Nauczanie religii w grupach większych niż w przypadku innych lekcji ma charakter dyskryminacji i nie jest podyktowane dobrem ucznia. Ministerstwo planuje łączenie klas w grupy także bez uwzględniania wieku dzieci. Sytuacja, w której uczniowie z klas IV szkoły podstawowej znajdą się na jednej lekcji z uczniami klas VIII jest sprzeczna z wszelkimi zasadami psychologicznymi, pedagogicznymi i dydaktycznymi. Narusza to prawa ucznia, godność dziecka oraz krzywdzi je w procesie edukacji.
  2. Ministerstwo, pomimo licznych głosów sprzeciwu, bez żadnego porozumienia z Kościołem, podjęło decyzję, że ocena z religii od 1 września 2024 r. nie będzie wliczana do średniej ocen. W sposób rażący godzi to w podstawowe zasady dydaktyczne. Dziecko nie jest w stanie zrozumieć, dlaczego jego wysiłek na lekcjach religii nie jest doceniony w ten sam sposób, jak w przypadku innych przedmiotów.
  3. Zapowiadane przez Ministerstwo umieszczanie lekcji religii jedynie na początku i na końcu zajęć jest formą dyskryminacji, segregacji i nietolerancji wobec osób wierzących. Jest to krzywdzące wobec uczniów i ich rodziców. Godzi również w podstawowe prawa nauczycieli religii, określone m.in. w Karcie Nauczyciela.
  4. Dyrektorzy wyrażają sprzeciw wobec planów zmniejszenia liczby lekcji religii do jednej tygodniowo.

 

     Nauczyciele religii aktywnie uczestniczą w realizacji szkolnych programów profilaktyczno-wychowawczych na wszystkich płaszczyznach w społeczności szkolnej. Uczą miłości bliźniego, wrażliwości na potrzeby drugiego człowieka, dialogu, tolerancji, szacunku, kształtują postawy społeczne. Kształtują postawy proekologiczne, społeczne, dotyczące zdrowia fizycznego i psychicznego. Troska nauczycieli religii o rozwój emocjonalny, społeczny i duchowy przekłada się na kondycję psychofizyczną uczniów.

 

     Organizacja lekcji religii w przestrzeni szkolnej jest wypełnieniem konstytucyjnego prawa rodziców do wychowania i nauczania religijnego zgodnie ze swoimi przekonaniami (art. 53, ust. 3 Konstytucji). Jest też dla rodziców ułatwieniem, gdyż często zapracowani, z wielką trudnością doprowadzaliby dzieci na zajęcia przy parafii.

 

     Wprowadzanie zmian w organizacji lekcji religii w szkole odbywa się do tej pory bez wymaganego przez prawo porozumienia Ministerstwa ze stroną kościelną. Państwo demokratyczne powinno respektować prawa wszystkich obywateli – zarówno wierzących, jak i niewierzących.

 

     Osoby odpowiedzialne za katechizację i szkolne nauczanie religii w Polsce proszą Rodziców i wszystkich ludzi dobrej woli o aktywne włączenie się w obronę obecności lekcji religii w polskiej szkole. Wysyłajmy do Ministerstwa nasz sprzeciw w tej sprawie na adres: kancelaria@men.gov.pl.

 

Dyrektorzy Wydziałów Katechetycznych

 

Stegna, 23 maja 2024 r.


2024-05-17 - List Siostry Rozalii

 

 

Przyjdź Duchu Święty i odnów oblicze ziemi, tej ziemi….

 

 

                                                                                   Mozambik, Zesłanie Ducha Świętego 2024

 

Drogi Księże Proboszczu,

Drodzy Przyjaciele Misji!

 

 

            Zesłanie Ducha Świętego w początkach czasu Kościoła dało apostołom moc do przemiany oblicza Ziemi poprzez głoszenie Ewangelii. Ten sam Duch także i dziś jest naszą siłą i działa tam, gdzie zasiew nie zawsze jest łatwy lub “ziemia jałowa”.

            Żyjemy czasem paschalnym, najpiękniejszym dla nas, chrześcijan. Po długim czasie katechez, skupień dla katechumenów, świętujemy teraz czas chrztów w naszych wspólnotach. Tylko w samym centrum naszej parafii, we wspólnocie “Świętego Pawła”, w Wigilię Zmartwychwstania Pańskiego było ponad 170 chrztów dzieci, młodzieży i dorosłych. Była to niebywała radość ale i wyzwanie, jak zachować spokój i atmosferę modlitwy podczas gdy sporo gości nie było katolikami.

            Część ludzi dorosłych, tak młodych jak i w podeszłym wieku, czeka wciąż na Chrzest a to z powodu braku chęci na zawarcie sakramentalnego związku małżeńskiego. W większości przypadków jeden ze współmałżonków jest już ochrzczony, drugi jeszcze nie. W dniu Chrztu obydwie strony muszą zawrzeć  Sakrament Małżeństwa i z tym właśnie jest tu problem. Wszyscy chcą być ochrzczeni ale nie spieszy im się do małżeństwa. Mają spore opory przed zawarciem związku sakramentalnego z różnych przyczyn. Istnieje duży brak w zrozumieniu wiary, myśli się że Chrzest Św. otwiera automatycznie dostęp do Nieba! Egoizm, brak potrzeby życia sakramentami, brak zaufania miedzy małżonkami, to niektóre z przyczyn. Mężczyźni czasami odpowiadają nam że, jako współmałżonkowie,  jeszcze się nie dopasowali do siebie, a to po 30 latach wspólnego pożycia, mając dzieci i wnuki! Żyjemy tutaj w kulturze matriarchalnej i przeważającej religii islamu, co ma swój wpływ na brak wierności z obu stron i  dlatego nie chcą się “związać” na zawsze. Nie trudno spotkać matki z czwórką, piątką dzieci, gdzie każde z nich ma swojego ojca. Cóż, potrzeba nam nie tyle sądzić czy bezwiednie “opuszczać ręce”, ale z wielką cierpliwością i nadzieją próbować nowych dróg ukazania piękna rodziny scalonej Bogiem, wzmocnić uczestnictwo małżeństw w różnych spotkaniach formacyjnych, modlić się i pościć ponieważ, jak nasz Zbawiciel powiedział, niektóre demony można wypędzić tylko poprzez post i modlitwę!

            Ale nie wszystko jest tak suche, istnieje spora liczba małżeństw które zawarły sakramentalny związek małżeński; jedno z nich jest fenomenalne, prawdziwy cud! Obydwoje są młodzi, wychowali się w tej samej wspólnocie, byli członkami Dziecięctwa Misyjnego a teraz są jego liderami. Po skończeniu szkoły zdecydowali się na sakramentalny związek małżeński. Czysty cud i wspaniałe świadectwo dla młodych i nie młodych. Trzeba zaznaczyć, ze tu nikt nie zawiera związków małżeńskich bez posiadania wpierw paru dzieci, jako zastaw, bo tutaj bezdzietność jest powodem separacji ...

W czasie paschalnym, w rozlicznych naszych wspólnotach trzech parafii, dokonują się ceremonie Chrztów Świętych. Nasza parafia świętuje tym roku 50 rocznicę swojej fundacji, toteż jako prezent, po 10 latach “suszy”, parafianie mogli się radować uczestnicząc w zawarciu małżeństwa 6-ciu par. Jedni z nich są młodzi, inni już nie tak bardzo, ale wszyscy szczęśliwi, że dana im była ta łaska, pomimo wielu trudności napotkanych po drodze. W pracy pastoralnej trzeba nam się zająć, pomóc także tym małżeństwom które przeżywają kryzysy, żyją w separacji, cierpiąc i błąkając się po zgubnych ścieżkach życia; przyprowadzić do Zdrojów Życia. Oby nam Bóg błogosławił!

             Kochani, dziękuję z serca wszystkim którzy pamiętają o nas, Misjonarzach, ofiarowując swoje modlitwy i dary. Bez was, ani rusz! Czas żniw pozostawiamy Panu; a nam, trud dawania najlepiej jak tylko potrafimy. Niech Duch Pana zstąpi na nas wszystkich ze swoją Mocą! Przyjdź Duchu Święty! Przyjdź!

 

                                                                                                                                                                                                                                                  Z modlitwą, wdzięczna

 

                                                                                                                                                                                                                                               Ir. Rozalia J. Paliczka, SSpS

   

    

 


2024-05-11 - Rada Stała Konferencji Episkopatu Polski w sprawie prawnej ochrony ludzkiego życia

            Deklaracja Dignitas infinita o godności człowieka to dokument Dykasterii Nauki Wiary zaaprobowany przez Ojca Świętego Franciszka, poruszający kluczowe zagadnienia ludzkiego życia. W związku z narastającą w przestrzeni publicznej i działaniach rządu presją dotyczącą zmiany prawnej ochrony życia ludzkiego w kierunku legalizacji zabijania dzieci w łonie matek, pragniemy przypomnieć jednoznaczne i niezmienne stanowisko Kościoła w tej kwestii.

 

              „Kościół nie przestaje przypominać, że «godność każdej istoty ludzkiej ma charakter istotowy i obowiązuje od chwili poczęcia do naturalnej śmierci. Uznanie tej godności jest niezbywalnym warunkiem wstępnym ochrony egzystencji osobistej i społecznej, a także niezbędnym warunkiem tego, by braterstwo i przyjaźń społeczna mogły się urzeczywistniać między wszystkimi narodami na ziemi». Opierając się na tej nienaruszalnej wartości ludzkiego życia, magisterium Kościoła zawsze wypowiadało się przeciwko aborcji. Św. Jan Paweł II pisze o tym: «Wśród wszystkich przestępstw przeciw życiu, jakie człowiek może popełnić, przerwanie ciąży ma cechy, które czynią z niego występek szczególnie poważny i godny potępienia. […] Dzisiaj jednak świadomość jego zła zaciera się stopniowo w sumieniach wielu ludzi. Akceptacja przerywania ciąży przez mentalność, obyczaj i nawet przez prawo jest wymownym znakiem niezwykle groźnego kryzysu zmysłu moralnego, który stopniowo traci zdolność rozróżnienia między dobrem i złem, nawet wówczas, gdy chodzi o podstawowe prawo do życia. Wobec tak groźnej sytuacji szczególnie potrzebna jest dziś odwaga, która pozwala spojrzeć prawdzie w oczy i nazywać rzeczy po imieniu, nie ulegając wygodnym kompromisom czy też pokusie oszukiwania siebie. […]

 

              Właśnie w przypadku przerywania ciąży można się dziś często spotkać z dwuznacznymi określeniami, jak na przykład ‘zabieg’, które zmierzają do ukrycia jego prawdziwej natury i złagodzenia jego ciężaru w świadomości opinii publicznej. Być może, samo to zjawisko językowe jest już objawem niepokoju nurtującego sumienia. Jednak żadne słowo nie jest w stanie zmienić rzeczywistości: przerwanie ciąży jest – niezależnie od tego, w jaki sposób zostaje dokonane – świadomym i bezpośrednim zabójstwem istoty ludzkiej w początkowym stadium jej życia, obejmującym okres między poczęciem a narodzeniem». Nienarodzone dzieci są zatem «najbardziej bezbronne i niewinne ze wszystkich, a dzisiaj odziera się je z ludzkiej godności, aby robić z nimi to, co się chce, pozbawiając je życia i ustanawiając prawa, by nikt nie mógł temu przeszkodzić».  Należy zatem stwierdzić z całą mocą i jasnością, nawet w naszych czasach, że «obrona rodzącego się życia jest ściśle związana z obroną jakiegokolwiek prawa człowieka»” (Deklaracja Dignitas infinita, 47).

 

            W kontekście troski o życie i rozwój dzieci, Rada Stała KEP zachęca wszystkich wiernych do włączenia się w inicjatywę Ojca Świętego Franciszka, który ustanowił pierwsze Światowe Dni Dzieci. Będą one obchodzone 25 i 26 maja 2024 roku. W naszych modlitwach pamiętajmy także o tych dzieciach, którym nigdy nie było dane ujrzeć blasku słońca.

 

 

                                                                                                                                                                        Podpisali Członkowie Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski

   Jasna Góra, 2 maja 2024


2024-02-12 - Archidiecezjalna Pielgrzymka do Lourdes


2023-12-31 - Koncert Zespołu Mały Śląsk

W niedzielę 21 stycznia miał miejsce w naszym kościele Koncert Kolędowy Zespołu Pieśni i Tańca 'Mały Śląsk'.
 Wszystkim uczestnikom -  wykonawcom: śpiewakom i muzykom, jak i wszystkim aktywnym widzom bardzo serdecznie dziękuję.
Koncert był wspaniałą ucztą zrówno muzyczną jak i duchową.
  
 
  
 
 
 

2023-10-18 - Regulamin cmentarza Parafii św. Jana Chrzciciela w Studzienicach

 

 

  1. Cmentarz jest miejscem ciszy, modlitwy i zadumy, należy więc zachować spokój i uszanować jego świętość. Wierni bowiem, których Bóg powołał do siebie oczekują tutaj na dzień zmartwychwstania. 
  2. Przepisy niniejszego Regulaminu są zgodne z ustawą o cmentarzach i chowaniu zmarłych z dnia 31 stycznia 1959 r., oraz Rozporządzeniem Ministrów Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska oraz Zdrowia i Opieki Społecznej w sprawie urządzania cmentarzy, prowadzenia ksiąg cmentarnych oraz chowania zmarłych z dnia 20 października 1972 r., wraz z późniejszymi zmianami.
  3. Właścicielem cmentarza jest Rzymskokatolicka Parafia Świętego Jana Chrzciciela w Studzienicach, ul. Szewczyka 87, tel. 32 / 211-51-50.
  4. Rodzina, bądź opiekunowie są zobowiązani do utrzymania grobu w należytej czystości, do usuwania z niego chwastów, odpadów itp. oraz składowania ich w miejscu do tego wyznaczonym tzn. w kontenerze.
  5. Sprawy związane z pochówkiem, pracami kamieniarskimi, rezerwacją czy przedłużeniem miejsca załatwia się w godzinach urzędowania Kancelarii Parafialnej.
  6. Planując ustawienie nagrobka konieczne jest uzyskanie stosownego zezwolenia Parafii. W tym celu należy w Kancelarii uiścić przewidzianą w prawie zwyczajowym ofiarę.
  7. Ofiara pochówkowa pobierana jest na okres 20 lat. Po 20-stu latach miejsce pochówku znów jest własnością Parafii, można na tym miejscu pochować innego zmarłego, chyba, że rodzina, bądź opiekunowie przedłużą  w Kancelarii Parafialnej rezerwację na kolejne lata, składając stosowną ofiarę. Ofiary z cmentarza służą regulowaniu opłat za jego utrzymanie np. wywóz śmieci, rachunki za wodę.
  8. Na cmentarzu zabrania się:
    a) zakłócania ciszy, porządku i powagi miejsca,
    b) wysypywania odpadów poza miejscem do tego przeznaczonym,
    c) przebywania w stanie nietrzeźwym lub spożywania napojów alkoholowych,
    d) wprowadzania zwierząt,
    e) jazdy wszelkimi pojazdami, za wyjątkiem wózków inwalidzkich.
  9. Cmentarz jest otwarty od godzin porannych aż do zmierzchu. Po zapadnięciu zmroku przebywanie na cmentarzu jest zabronione.
  10. Poza powyższymi punktami regulaminu obowiązuje „ Instrukcja w sprawie pogrzebu, księgi cmentarza, księgi zmarłych, kremacji zwłok bądź ekshumacji” wydana przez Metropolitę Katowickiego z dnia 04.01.1994r   w Katowicach.
  11. Regulamin wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2012 roku.

2023-10-17 - GeoCmentarz

                    W zakładce Duszpasterstwo znajdziemy odnośnik GeoCmentarz.

Jest to wyszukiwarka grobów i osób pochowanych na Cmentarzu Parafii

Świętego Jana Chrzciciela w Studzienicach.

 

KLIKNIJ TUTAJ


2023-06-13 - Boże Ciało 2023

W czwartek 8 czerwca obchodziliśmy Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej – Boże Ciało. Rozpoczęliśmy ją Mszą Świętą Mszą Świętą na ulicy Kukułek obok Państwa Paliczka, a następnie udaliśmy się w Procesji ulicami Kukułek i św. Jana Pawła II do Kościoła, modląc się przy czterech ołtarzach:

I – Alicja i Jarosław Makówka;

II – Anna i Adam Odrobińscy;

III – Halina i Jan Włoszek;

IV – Marcela i Marcin Grzywacz.

 

   

 

             

 

 

 

                 

 

                      

 

                  

 

 Więcej zdjęć autorstwa Pań Agnieszki Szafron i Natalii Modrzewskiej, którym serdecznie dziękujemy,  znajdziemy pod poniższymi linkami:

 

 https://www.facebook.com/studzienicepl/posts/pfbid02CKdRFUnzUcQUzpV7ivgCV17bnvUMhUgbdq5HcXRe9Gzxute7hpjzn3Q9394aBYUCl

 

 https://www.facebook.com/media/set/?vanity=cogdziekiedywstudzienicach&set=a.633144092178760

 

 

Dziękuję wszystkim za bardzo liczny udział we Mszy Świętej i Procesji Bożego Ciała. Dziękuję tym, którzy przyczynili się do uświetnienia tej uroczystości, w szczególności budowniczym ołtarza mszalnego, budowniczym ołtarzy na trasie Procesji, Służbie Liturgicznej, tworzącym oprawę muzyczną, Pocztom Sztandarowym, niosącym baldachim i feretrony, nagłośnienie, a także dzieciom I - komunijnym i sypiącym kwiaty, strażakom za zapewnienie porządku i bezpieczeństwa oraz tym, którzy udekorowali okna w całej Parafii. Bóg zapłać również za ofiarowane kwiaty do Kościoła.

 


strona:
1
2
 > 
>>

Jesteś naszym 2432836 gościem