Liturgia




2022-11-30, Środa, Rok A, I, Święto św. Andrzeja, apostoła
Mt 4, 18-22
Iz 49, 1-6
Ps 19, 2-3. 4-5ab (R.: 5a)
Rz 10, 9-18
J 14, 6b i 9c
Mt 4, 18-22
2022-12-01, Czwartek, Rok A, I
Iz 26, 1-6
Ps 118 (117), 1bc i 8-9. 19-20. 21 i 25. 26-27a (R.: por. 26a)
Por. Iz 55, 6
Mt 7, 21. 24-27
2022-12-02, Piątek, Rok A, I
Iz 29, 17-24
Ps 27 (26), 1bcde. 4. 13-14 (R.: 1b)
Aklamacja
Mt 9, 27-31

Aktualności

2022-11-19 - STANOWISKO RADY STAŁEJ KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI

STANOWISKO RADY STAŁEJ KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI

WOBEC DZIAŁAŃ JANA PAWŁA II

ODNOSZĄCYCH SIĘ DO PRZESTĘPSTW SEKSUALNYCH WOBEC MAŁOLETNICH

  

     W przestrzeni publicznej coraz częściej słyszymy pytania o postawę Jana Pawła II wobec dramatu wykorzystywania seksualnego osób małoletnich i bezbronnych przez duchownych, a także o sposób reagowania na tego rodzaju przestępstwa podczas jego pontyfikatu. Coraz głośniej stawiana jest teza, że Papież nie podchodził właściwie do tego rodzaju czynów i niewiele robił, aby ten problem rozwiązać, a nawet go ukrywał. Wydaje się, że panuje swego rodzaju moda na formułowanie tego typu opinii. Wpisuje się to w próby podważenia autorytetu Jana Pawła II, a nawet zakwestionowania jego świętości, potwierdzonej w procesie beatyfikacyjnym i kanonizacyjnym. W konsekwencji stanowi to usiłowanie pomniejszenia znaczenia tego wyjątkowego pontyfikatu dla Kościoła, świata, kultury i człowieka.

 

     Medialny atak na św. Jana Pawła II i jego pontyfikat znajduje także swoją przyczynę w nastawieniu do jego nauczania, wyrażonego chociażby w takich encyklikach, jak Redemptor hominis czy Veritatis splendor, a także w głoszonej przez niego teologii ciała, co nie odpowiada współczesnym ideologiom propagującym hedonizm, relatywizm i nihilizm moralny.

 

    W tej sytuacji uczciwe szukanie prawdy i dawanie jej świadectwa jest obowiązkiem każdego prawego sumienia. Spojrzenie na działania Jana Pawła II powinno uwzględniać kontekst historyczny i ówczesny stan wiedzy, a także uwarunkowania, w jakich on żył. Były one naznaczone przede wszystkim następstwami rewolucji kulturowej 1968 roku, odrzucającej obiektywne kryteria moralności i osobowej odpowiedzialności. Powszechnie głoszono, zwłaszcza w środowiskach uniwersyteckich Zachodu, że wszystko ma tę samą wartość i że, w konsekwencji, nie istnieje odtąd żadna różnica między dobrem i złem, prawdą i fałszem, pięknem i brzydotą. Obecnie pojawiają się nowe ideologie, które są spuścizną rewolucji 1968 roku. Podważają one chrześcijańską antropologię, której podstawową prawdą jest stworzenie człowieka przez Boga, jako kobietę i mężczyznę, na Jego obraz i podobieństwo. W sposób oczywisty walka z chrześcijańską wizją człowieka łączy się z próbami podważania wielkiego autorytetu, jakim na całym świecie cieszy się św. Jan Paweł II, który z ogromną mocą głosił tę wizję na wszystkich współczesnych mu areopagach.

 

    Starając się zrozumieć podejście Jana Pawła II do problemu wykorzystywania seksualnego małoletnich, pragniemy pokazać konsekwentnie podejmowane przez niego działania.

  1. Już w początkach pontyfikatu w wprowadzonym przez Jana Pawła II w 1983 roku nowym „Kodeksie Prawa Kanonicznego” jednoznacznie zobligowano przełożonych kościelnych do karania sprawiedliwą karą członków kleru, będących sprawcami wykorzystania seksualnego małoletnich, nie wyłączając wydalenia ich ze stanu duchownego. W 1992 roku Jan Paweł II ogłosił „Katechizm Kościoła Katolickiego”, który w artykule 2389 stwierdza, że „nadużycia seksualne popełniane przez dorosłych na dzieciach lub młodzieży powierzonych ich opiece” są grzechem, będącym „jednocześnie gorszącym zamachem na integralność fizyczną i moralną młodych, którzy będą nosić jego piętno przez całe życie, oraz pogwałceniem odpowiedzialności wychowawczej”.
  1. Prawdopodobnie pierwszy poważny sygnał o przestępstwach seksualnych popełnianych przez duchownych na szkodę osób małoletnich dotarł do Jana Pawła II z Kościoła w Stanach Zjednoczonych w 1985 roku za pośrednictwem nuncjusza apostolskiego w Waszyngtonie. Była to analiza dotycząca nieskuteczności dotychczasowych działań Kościoła w USA wobec sprawców wspomnianych przestępstw. O rzeczywistej skali tego zjawiska nie miano jednak wtedy pełnego wyobrażenia.
  2. Podczas wizyty ad limina episkopatu USA w 1993 roku Jan Paweł II zauważył, że biskupi nie byli jednomyślni w stosowaniu prawa karnego w odniesieniu do przestępstw seksualnych popełnianych przez duchownych. Dominowała tendencja do minimalizowania znaczenia prawa karnego w życiu wspólnoty kościelnej, a istniejące narzędzia prawne często nie były stosowane. Nie uświadamiano sobie również tego, jak głębokie i szkodliwe dla psychiki ofiar mogą być skutki tych przestępstw. W tym samym bowiem czasie w skali światowej rosły w siłę ruchy domagające się legalizacji pedofilii. Po tej wizycie w liście do biskupów amerykańskich Jan Paweł II napisał: „kanoniczne kary, które są przewidziane za niektóre przestępstwa i wyrażają społeczną dezaprobatę wobec zła, są w pełni uzasadnione. Pomagają one zachować wyraźne rozróżnienie między dobrem a złem, przyczyniają się do moralnego zachowania, a także tworzą właściwą świadomość wagi popełnionego zła”. W drugiej części tego listu Jan Paweł II przestrzegał przed traktowaniem zła moralnego jako okazji do sensacji. „Zło rzeczywiście może być sensacyjne, ale sensacyjność wokół niego jest zawsze niebezpieczna dla moralności” – pisał. Możliwe, że ten sposób myślenia Papieża był pewną konsekwencją wynikającą z jego polskich bolesnych doświadczeń, gdy pod rządami komunistów mass media były niejako urzędowo wrogie wobec Kościoła i częstokroć pojawiające się w niej informacje były po prostu kłamstwami i oszczerstwami. Postawa nieufności i niedowierzania wobec pojawiających się zarzutów dotyczących duchownych była zatem w dużej mierze uzasadniona, tym bardziej że w systemie komunistycznym były one często sposobem dyskredytowania pozycji i działania Kościoła oraz okazją do werbowania współpracowników spośród duchowieństwa.
  1. Wydaje się, że w okresie od połowy lat osiemdziesiątych do połowy lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku skandal wykorzystania seksualnego rysował się dla Jana Pawła II głównie jako problem Kościoła w Stanach Zjednoczonych i w krajach anglosaskich. Dlatego w 1994 roku wydał on indult dla Kościoła w USA, którego celem było zapewnienie większej ochrony dzieci i młodzieży poprzez uzgodnienie przepisów kościelnych z prawem amerykańskim. Dokument ten podniósł wiek ochrony osób małoletnich z 16 do 18 lat i wydłużył okres przedawnienia przestępstw wykorzystania seksualnego małoletnich do 10 lat od ukończenia 18. roku życia przez osobę skrzywdzoną. Dwa lata później, w 1996 roku, Papież wydał podobny indult dla Kościoła w Irlandii, skąd również zaczęły napływać informacje o przestępstwach seksualnych popełnionych przez duchownych. Świadomość Papieża dotycząca skali i skutków tych przestępstw wzrastała zatem wraz z upływem lat. Stawało się dla niego coraz bardziej jasne, że biskupi i wyżsi przełożeni zakonni nie podejmowali adekwatnych i przewidzianych prawem działań oraz że nie radzili sobie z ich stosowaniem.
  1. Dlatego, pomimo posoborowych tendencji decentralizacyjnych, w 2001 roku Jan Paweł II wydał dokument Sacramentorum sanctitatis tutela dla całego Kościoła. Dziecko zostało w nim ukazane jako jeden z największych skarbów, który za wszelką cenę należy chronić. Krzywda wyrządzona dziecku w sferze seksualnej została uznana za jedno z najcięższych przestępstw kościelnych i zrównana z profanacją Najświętszego Sakramentu czy złamaniem tajemnicy spowiedzi. Aby uniknąć bagatelizowania tych przestępstw w ramach Kościołów lokalnych, Papież na mocy tego dokumentu ustanowił jurysdykcję Stolicy Apostolskiej nad wszystkimi przypadkami wykorzystania seksualnego małoletnich od momentu uprawdopodobnienia się przestępstwa i nakazał jego zgłoszenie do Kongregacji Nauki Wiary. Odtąd postępowania karne prowadzone w tych sprawach zostały zarezerwowane Stolicy Apostolskiej i po dzień dzisiejszy pozostają pod jej ścisłą kontrolą. Decyzja ta pokazała, że Jan Paweł II zdał sobie sprawę ze skali i globalnego charakteru kryzysu spowodowanego wykorzystaniem seksualnym dzieci i młodzieży. Ta zmiana w stosowaniu i egzekwowaniu prawa była prawdziwie bezprecedensowa. Z perspektywy czasu widać, że okazała się ona punktem przełomowym w walce Kościoła z przestępstwami seksualnymi we własnych W ślad za tymi decyzjami Jana Pawła II Stolica Apostolska zobowiązała wszystkie Episkopaty do wprowadzenia szczegółowych norm postępowania w takich przypadkach, przy równoczesnym respektowaniu prawa świeckiego.
  2. Przejawem wzrastającej świadomości Papieża było jego przemówienie do kardynałów amerykańskich w kwietniu 2002 roku podczas spotkania, które było bezpośrednim następstwem fali ujawnień przestępstw wobec dzieci i małoletnich dokonanych przez osoby duchowne, sprowokowanej przez serię artykułów zamieszczonych w dzienniku „Boston Globe”. Dokonując diagnozy kryzysu, Jan Paweł II wskazał na ból osób zranionych przestępstwem. Ofiary nadużyć oraz ich rodziny zapewnił o „swojej głębokiej solidarności i trosce”. Zaznaczył przy tym, że zmierzenie się z tymi bolesnymi skutkami musi odmienić Kościół i uczynić go bardziej świętym. Podkreślił też, że kto krzywdzi młodych, jest tej świętości zaprzeczeniem i że „w kapłaństwie i życiu zakonnym nie ma miejsca dla tych, którzy krzywdziliby małoletnich”. Za istotną część problemu uznał też fakt, że „wielu czuje się zranionych sposobem podejścia hierarchów do tych przestępstw” oraz ich „decyzjami, które w skutkach okazały się błędne”. Podana przez Papieża diagnoza kryzysu jest zatem jasna, a kierunek działań, które mają uzdrowić sytuację – jednoznaczny.
  1. Z przedstawionych działań Jana Pawła II wobec ujawniającego się coraz wyraźniej kryzysu wyłania się obraz Pasterza, który odważnie i zdecydowanie pragnął się z nim zmierzyć, będąc równocześnie świadomy, że kryzys ten może zagrozić zdolności Kościoła do właściwego pełnienia jego misji w świecie. Papież doszedł do wniosku, że tylko „Kościół, stawiający czoła problemowi wykorzystywania z jasnością i determinacją” może również pomóc społeczeństwu przeciwstawić się pladze przestępstw seksualnych wobec małoletnich i bezbronnych. Widząc, że wobec tego problemu punktowe odpowiedzi nie są wystarczającym rozwiązaniem, w 2001 roku Papież podjął decydujący krok i zmienił prawo, które stało się narzędziem dla całego Kościoła. Tą zmianą uruchomił proces oczyszczania Kościoła, kontynuowany przez jego następców: papieży Benedykta XVI i Franciszka.

 

      Usiłując dzisiaj zrozumieć ówczesną sytuację, trzeba też uwzględnić dominującą wtedy także w Kościele mentalność dyskrecji. Jeśli więc nawet podejmowano jakieś działania, to jednocześnie panował lęk i opór przed ich transparentnym komunikowaniem.

 

       Ponadto lektura raportu Stolicy Apostolskiej dotyczącego byłego kard. Theodora McCarricka każe stawiać pytania o to, w jakim stopniu Jan Paweł II był rzetelnie informowany przez powołane do tego organy, a w jakim stopniu pewne decyzje były podejmowane bez jego wiedzy na innych szczeblach władzy, zgodnie z kompetencjami. W każdym razie raport nt. McCarrica nie pokazuje jakiegokolwiek „tuszowania” czy „zamiatania pod dywan” przez Jana Pawła II przestępstw seksualnych, których dopuścili się duchowni.

 

     Próba zrozumienia postawy i działań świętego Jana Pawła II może być dla nas szansą na uświadomienie sobie, że działanie Boże przechodzi przez zwykłe – uwarunkowane kontekstem dziejowym i osobistą historią – człowieczeństwo. Jest także dla nas drogą do głębszego zrozumienia świętości, która polega na heroicznym przeżywaniu wiary, nadziei i miłości. Papież wielką wrażliwością otaczał każdego człowieka, o czym świadczy jego życie i nauczanie. Ogłoszenie przez Kościół świętości człowieka nie jest stwierdzeniem jego bezgrzeszności, a tym bardziej bezbłędności, lecz uznaniem świadectwa jego więzi z Chrystusem, mimo i na przekór ludzkim ograniczeniom i uwarunkowaniom.

 

       Bezspornym faktem jest, że Jan Paweł II był papieżem, który zgodnie z nabywaną wiedzą podjął zdecydowaną walkę z przypadkami wykorzystywania seksualnego dzieci i małoletnich przez niektórych duchownych oraz wprowadził obowiązujące w całym Kościele normy rozliczania tego typu przestępstw, podkreślając, że w „stanie kapłańskim i życiu zakonnym nie ma miejsca dla tych, którzy krzywdziliby młodych”. Rozpoczął jakże ważny i kontynuowany do dziś proces oczyszczenia Kościoła w tej sferze.

Jasna Góra, 14 listopada 2022 roku


2022-10-31 - Regulamin cmentarza Parafii św. Jana Chrzciciela w Studzienicach

 

 

  1. Cmentarz jest miejscem ciszy, modlitwy i zadumy, należy więc zachować spokój i uszanować jego świętość. Wierni bowiem, których Bóg powołał do siebie oczekują tutaj na dzień zmartwychwstania. 
  2. Przepisy niniejszego Regulaminu są zgodne z ustawą o cmentarzach i chowaniu zmarłych z dnia 31 stycznia 1959 r., oraz Rozporządzeniem Ministrów Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska oraz Zdrowia i Opieki Społecznej w sprawie urządzania cmentarzy, prowadzenia ksiąg cmentarnych oraz chowania zmarłych z dnia 20 października 1972 r., wraz z późniejszymi zmianami.
  3. Właścicielem cmentarza jest Rzymskokatolicka Parafia Świętego Jana Chrzciciela w Studzienicach, ul. Szewczyka 87, tel. 32 / 211-51-50.
  4. Rodzina, bądź opiekunowie są zobowiązani do utrzymania grobu w należytej czystości, do usuwania z niego chwastów, odpadów itp. oraz składowania ich w miejscu do tego wyznaczonym tzn. w kontenerze.
  5. Sprawy związane z pochówkiem, pracami kamieniarskimi, rezerwacją czy przedłużeniem miejsca załatwia się w godzinach urzędowania Kancelarii Parafialnej.
  6. Planując ustawienie nagrobka konieczne jest uzyskanie stosownego zezwolenia Parafii. W tym celu należy w Kancelarii uiścić przewidzianą w prawie zwyczajowym ofiarę.
  7. Ofiara pochówkowa pobierana jest na okres 20 lat. Po 20-stu latach miejsce pochówku znów jest własnością Parafii, można na tym miejscu pochować innego zmarłego, chyba, że rodzina, bądź opiekunowie przedłużą  w Kancelarii Parafialnej rezerwację na kolejne lata, składając stosowną ofiarę. Ofiary z cmentarza służą regulowaniu opłat za jego utrzymanie np. wywóz śmieci, rachunki za wodę.
  8. Na cmentarzu zabrania się:
    a) zakłócania ciszy, porządku i powagi miejsca,
    b) wysypywania odpadów poza miejscem do tego przeznaczonym,
    c) przebywania w stanie nietrzeźwym lub spożywania napojów alkoholowych,
    d) wprowadzania zwierząt,
    e) jazdy wszelkimi pojazdami, za wyjątkiem wózków inwalidzkich.
  9. Cmentarz jest otwarty od godzin porannych aż do zmierzchu. Po zapadnięciu zmroku przebywanie na cmentarzu jest zabronione.
  10. Poza powyższymi punktami regulaminu obowiązuje „ Instrukcja w sprawie pogrzebu, księgi cmentarza, księgi zmarłych, kremacji zwłok bądź ekshumacji” wydana przez Metropolitę Katowickiego z dnia 04.01.1994r   w Katowicach.
  11. Regulamin wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2012 roku.

2022-10-25 - Ks. dr Andrzej Kumor

  

 

     

    W poniedziałek 24 października 2022 roku w Collegium Iuridicum Katolickiego Uniwersytetu w Lublinie miała miejsce publiczna obrona rozprawy doktorskiej księdza Andrzeja Kumora pt. ' Zasada zaufania do stron procesowych w kanonicznych sprawach o nieważność małżeństwa' przygotowana pod kierunkiem

dr hab. Marty Greszaty - Telusiewicz - prof. KUL.

     

Recenzentami tej pracy byli: abp dr hab. Andrzej Dzięga i ks.prof. dr hab. Grzegorz Leszczyński.

 

     Praca została obroniona przez księdza Andrzeja z wyróżnieniem.

 

    Gratulujemy Księdzu Doktorowi i zapewniamy o modlitwie studzienickiej wspólnoty parafialnej.

 

  


2022-07-29 - Wolne intencje mszalne - 2022r.

Grudzień:
25.12. – Boże Narodzenie – 8.00
26.12. – II Święto – 10.30

 

29.12. - czwartek - 7.00
30.12. – piątek – 7.00.


2022-06-18 - Boże Ciało 2022

W czwartek 16 czerwca obchodziliśmy Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej – Boże Ciało.

Rozpoczęliśmy ją Mszą Świętą w Szkółce Leśnej,

a następnie wyruszyliśmy do naszego Kościoła w Procesji

ulicą Czyżyków, Sikorek i Świętego Jana Pawła II do Kościoła,

modląc się przy czterech ołtarzach:

                   I  – Dorota i Janusz Kumor;

                  II – Weronika i Marian Skrobol;

                 III – Anna i Jacek Mazur;

                IV – Katarzyna i Artur Bojdoł. 

 

                               

                                                                                       

                

 

    Więcej zdjęć autorstwa Pań Agnieszki Szafron i Danuty Skrzypek w poniższym linku:

 

https://www.facebook.com/studzienicepl/photos/pcb.1970096706508810/1970093633175784/

 

 

   Dziękuję wszystkim za bardzo liczny udział we Mszy Świętej i Procesji Bożego Ciała. Dziękuję tym, którzy przyczynili się do uświetnienia tej uroczystości, w szczególności budowniczym ołtarza mszalnego, budowniczym ołtarzy na trasie Procesji, Służbie Liturgicznej, tworzącym oprawę muzyczną, Pocztom Sztandarowym, niosącym baldachim i feretrony, a także dzieciom I - komunijnym i sypiącym kwiaty, strażakom za zapewnienie porządku i bezpieczeństwa oraz tym, którzy udekorowali okna w całej Parafii. Bóg zapłać również za ofiarowane kwiaty do Kościoła.

 

                                                                

 

                                                                                                                     


2022-06-17 - VIII Festyn Sołecko - Parafialny

W niedzielę 5 czerwca, po trzyletniej przerwie, odbył się kolejny, już VIII Festyn Sołecko - Parafialny w Studzienicach.

 

Można było skosztować swojskich wypieków, napić się kawy czy herbaty, ochłodzić się lodami, jak również posilić się grochówką prosto z kotła, smacznościami z grilla, a także hamburgerami, hot - dogami oraz frytkami. Apetyty uczestnikom Festynu dopisywały i to bardzo...

 

Dzieci wraz z Rodzicami brały udział w zawodach sportowych, można było pomalować sobie twarz, poskakać na dmuchańcach, zobaczyć wozy naszej OSP. Wielkim zainteresowaniem uczestników Festynu cieszyła się loteria fantowa, w której emocje sięgnęły zenitu w momencie losowania nagród głównych...

   

Gośćmi specjalnymi Festynu byli: Zespół Carantouhil wraz z Tancerzami i Kapela Góralska Ondraszki, którzy wprawili w pogodny i zabawowy nastrój licznie przybyłych Parafian i Gości.

 

Zakończyliśmy Festyn zabawą taneczną w rytm muzyki Zespołu z Chełmu Śląskiego.

 

Dziękujemy tym, którzy przyczynili się do organizacji tego wydarzenia: Sponsorom, Strażakom OSP, dorosłym i młodzieży 'pracującym' w czasie całego Festynu, występującym na scenie, bawiącym się pod sceną i wszystkim obecnym Parafianom i Gościom.

 

Do zobaczenia za rok...

 

     W linkach poniżej zdjęcia z Festynu autorstwa Pań: Agnieszki Szafron, Danuty Skrzypek i Natalii Modrzewskiej,

którym również serdecznie dziękujemy.

 

https://www.facebook.com/studzienicepl/photos/pcb.1962617097256771/1962609810590833

 

https://www.facebook.com/media/set/?vanity=cogdziekiedywstudzienicach&set=a.3133597176851882

 

 


2022-06-14 - Parafialna Rada Duszpasterska 2022 - 2027

    Skład Parafialnej Rady Duszpasterskiej przedstawia się następująco:

 

Członkowie z urzędu:

  1. Mirosław Friedrich – proboszcz.
  2. Pani Joanna Pławecka - katechetka.

Członkowie z nominacji:

  1. Pan Leszek Pudełko - Nadzwyczajny Szafarz Eucharystii.
  2. Pan Jacek Poterałowicz - Nadzwyczajny Szafarz Eucharystii.
  3. Pani Jolanta Spek - Koło Różańcowe.

 

Członkowie z wyboru: 

  1. Kumor Adam
  2. Masny Marek
  3. Pudełko Teresa
  4. Rachwał Wiesława
  5. Wawrzyczek Danuta
  6. Wawrzyczek Krzysztof
  7. Żurawski Mirosław

2022-02-24 - Przygotowanie do małżeństwa - ważne informacje dla narzeczonych

 

                


2022-01-24 - Koncert Zespołu Carrantuohill - 'Zielona Kolęda' - 23.01.2022r. - godzina 15.00

No to się działo w naszym kościele.
Z wyjątkowym i przepięknym koncertem pt. „Zielona kolęda”,
przy wypełnionej i żywo reagującej widowni,
wystąpił Zespół Carrantuohill oraz chór AF Music.
Wszystkim wykonawcom w imieniu Parafian i swoim serdecznie dziękuję.
Obecnym na koncercie Gościom i Parafianom dziękuję za Waszą obecność.
Poniżej relacja zdjęciowa z tego wydarzenia autorstwa Pań: Agnieszki Szafron i Danuty Skrzypek.
 
     
                
 
                 
 
                       
 
                
 
                
 
               
 
               
 
                
 
                
 
    
 
 

2021-10-30 - Informacje dotyczące cmentarza

 Przypominam o niektórych punktach regulaminu cmentarza:

 

6. Planując ustawienie nagrobka konieczne jest uzyskanie stosownego zezwolenia Parafii. W tym celu należy przedłożyć w Kancelarii rysunek projektowanego nagrobka, oraz uiścić przewidzianą w prawie zwyczajowym ofiarę.

7. Ofiara pochówkowa pobierana jest na okres 20 lat. Po 20-stu latach miejsce pochówku znów jest własnością Parafii, można na tym miejscu pochować innego zmarłego, chyba, że rodzina, bądź opiekunowie przedłużą w Kancelarii Parafialnej rezerwację na kolejne lata, składając stosowną ofiarę. Ofiary z cmentarza służą regulowaniu opłat za jego utrzymanie np. wywóz śmieci, rachunki za wodę.


strona:
1
2
 > 
>>

Jesteś naszym 2000020 gościem